字体
关灯
上一页 回目录 收藏 下一页

第十四章 班长请客(8/12)

ot;

>&/span>他&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>次请他吃&span nettext_kap;

ot;

>&/span>饭&span nettext_kap;

ot;

>&/span>当做赔罪&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&/p>

同桌&span nettext_kap;ot;>&/span>&/p>

&span nettext_kap;ot;>&/span>&span nettext_kap;ot;>&/span>&span nettext_kap;ot;>&/span>眼睛微眯&span nettext_kap;ot;>&/span>&/p>

虽然&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>极力否认&span nettext_kap;

ot;

>&/span>可&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>还&span nettext_kap;

ot;

>&/span>听出&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>丝危险&span nettext_kap;

ot;

>&/span>气息&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&/p>

近水楼台先得月&span nettext_kap;ot;>&/span>&span nettext_kap;ot;>&/span>道理谁都懂&span nettext_kap;ot;>&/span>两&span nettext_kap;ot;>&/span>人在&span nettext_kap;ot;>&/span>起久&span nettext_k

6&ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>难免&span nettext_kap;

ot;

>&/span>会日久生情&span nettext_kap;

ot;

>&/span>况且&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>次还请他吃饭&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&/p>

&span nettext_kap;ot;>&/span>&span nettext_kap;ot;>&/span>&span nettext_kap;ot;>&/span>心里有点&span nettext_kap;ot;>&/span>爽&span nettext_kap;ot;>&/span>&/p>

&span nettext_kap;

ot;

>&/span>过还&span nettext_kap;

ot;

>&/span>笑道:&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>样啊&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>们听见没有&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;

ot;

>&/span>和他只&span nettext_kap;

ot;

>&/span>普通朋友&span nettext_kap;

ot;

>&/span>&span nettext_kap;
上一页 回目录 收藏 下一页